Iets over het leven van Peter …

Mijn afkomst

Ik ben opgegroeid op het platteland in een boerengezin, dicht bij de natuur. Al jong bleek dat mijn spierkracht zich niet zo goed ontwikkelde. Ik kon o.a. niet echt rennen. Later bleek na diverse medische onderzoeken dat ik een spierziekte had.
In mijn tienerjaren kreeg ik langzaamaan steeds meer moeite met o.a. fietsen, sporten en traplopen. Het zorgde er wel voor dat ik er aan wende om door te zetten en te volharden.



Op school

Na de middelbare school ben ik HTS elektrotechniek gaan doen in Den Bosch, daar kreeg ik een kamer vlak bij school. Samen met andere studenten in huis voerden we dagelijks na het eten hele gesprekken over allerlei onderwerpen.
Ik had goede vrienden en deed aan biljarten. Wel zag ik de betrekkelijkheid van materiële dingen. "Je kunt zo'n mooie auto kopen als je wilt maar na 15 jaar staat hij op de schroothoop." Ook zag ik een onderwaardering in de maatschappij voor het zwakke: ouderen, gehandicapten, …
In die tijd had ik te lang gedaan met mijn oude schoenen en kon ik maar niet wennen aan mijn nieuwe. Ik woonde vlak bij de school en diverse winkels, maar toch gebeurde het me een keer dat ik ongeveer 20 meter van mijn studentenhuis op de stoep in elkaar zakte omdat ik geen stap meer kon zetten. Gewoon helemaal leeg gelopen …
Terwijl ik 30 meter daarvoor nog even op een muurtje had zitten rusten. Dat muurtje was mijn vaste tussenstop/rustplek op weg van school naar huis. Ook het traplopen werd nog moeilijker.



In nood

Scholen selecteren je niet op je lichamelijke capaciteiten maar als ik zou gaan solliciteren voor een baan, wat zou er dan gebeuren …
Er groeide een angst in mij dat ik na de voltooiing van mijn school geen werk zou krijgen. Dat botste hevig met mijn verlangen om een werkend lid van de maatschappij te willen zijn. Ik wilde een zinvol leven. Slapeloze nachten volgden …
In een nacht dat ik weer niet kon slapen, riep ik vanuit het diepst van mijn hart: "GOD HELP MIJ!" Er gebeurde iets aparts. Ik voelde een bijzondere vrede in mijn slaapkamer en ervoer dat God er was en op mijn noodkreet reageerde.
Ik was van huis uit wel gewend om naar de kerk te gaan maar ik wist niet wat het was om God persoonlijk te kennen. En het geloof was tot dan toe ook geen krachtbron voor me geweest.
Even daarna kwam een klasgenoot bij me thee drinken en hij vertelde me van zijn geloof in Jezus. Hij bad met mij en stimuleerde me om in de Bijbel te lezen en te bidden tot Jezus.
Enige tijd daarna nam hij me mee naar een grote bijeenkomst in de jaarbeurshallen in Utrecht waar Joni Eareckson sprak. Door een verkeerde duik had Joni een dwarslaesie opgelopen en was ze verlamd geraakt vanaf haar nek naar beneden. In haar nood had ze God gezocht en gevonden en haar leven bloeide als gevolg daarvan op. Wat ze die avond vertelde, hoe ze dat deed en de zelfgemaakte liederen die ze zong raakten mijn hart. Het gaf me hoop. Als God haar leven zinvol en waardevol kon maken, dan kon Hij dat ook voor mij doen.



Pril geloof

Ik begon tot Jezus te bidden en te lezen in de Evangeliën in het Nieuwe Testamant. Ik merkte regelmatig dat God door de Bijbel tot me sprak.
Een van de Bijbelteksten die me kracht gaven was: U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: Hij geeft u met de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan (1 Korintiërs 10:13).

Deze tekst gaf me vertrouwen voor de toekomst. Wat ik in mijn leven ook nog tegen ga komen, God is erbij om me te helpen en oplossingen te geven.
God verhoorde vele gebeden, en toonde daarin dat Hij bestond. Hij gaf me rust bij proefwerken. Alle klasgenoten voor wie ik bad dat ze mochten slagen, slaagden ook, ook degenen die er slecht voor stonden.
Bij een bijeenkomst werd voor me gebeden dat de Heilige Geest me zou vervullen. Dat gebeurde en een van de gevolgen was een blijvende innerlijke blijdschap.



Dromen vervuld

Na mijn opleiding verhoorde God mijn gebed voor een baan op een bijzonder wijze.
Zeven jaar bad ik voor een vrouw en ik kreeg een fantastische vrouw, een weduwe met twee zonen. Voor haar heb ik God inmiddels veel vaker gedankt dan ik destijds heb gevraagd om een vrouw. Samen kregen we nog drie gezonde zonen.

Door de jaren heen heb ik geleerd voor allerlei dingen te bidden. Er gaan weinig weken voorbij waarin ik niet meerdere gebedsverhoringen van God mag ontvangen.



Mijn huidige leven

Sinds 1994 zit ik in de leiding van Evangelische Gemeente ‘De Lichtstad’ in Eindhoven. Dat is een flinke taak die ik meestal met plezier en voldoening doe. Voor de nodige mensen kan ik daarin wat betekenen.
Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn in mijn leven. Sinds 1995 ben ik volledig rolstoelgebonden na een valpartij. Ook ben ik een jaar overwerkt geweest. Maar God herstelde in die tijd innerlijke dingen in mijn leven, ook dingen uit mijn jeugd.
Mijn lichaam probeer ik op sterkte te houden door tweemaal per week te zwemmen en allerlei dagelijkse oefeningen (o.a. met behulp van een statafel, boksbal, knijpvis, 'fietsje'). Eenmaal per week komt de fysiotherapeut langs.
Mijn ervaring van de afgelopen 30 jaar is dat God steeds een weg voor me heeft en me leidt. Ik ben belangrijk voor Hem. Hij heeft mijn leven waardevol gemaakt en Hij gebruikt me om de levens van anderen waardevoller te maken. Hij heeft me hoop gegeven voor hier op aarde en voor in de hemel. In de hemel zal ik Hem zien en daar zal ik een gezond lichaam hebben!



Interview bij radio Siris met zelf gekozen muziek (57 min.)

Siris radiointerview met Peter

Klik op de foto hierboven om het interview in het Siris radioprogramma ‘De platenkast van … Peter Swinkels’ te beluisteren.
Je kunt het interview ook hier downloaden.